كه فقط از 936 تا 947 دوام يافت) برآمد، در 946 درگذشت. مورخ چيني. در 945 تاريخ رسمي ((قديم)) سلسلهٴ تئانگ (618 - 907) را در 214 كتاب تدوين و تحرير كرد. اين اثر كه به چيو تئانگ شو1 موسوم است شانزدهمين تاريخ از تواريخ بيست و چهار گانه را تشكيل ميدهد و به مراتب بر تاريخ ((جديد)) تئانگ مزيت دارد (دربارهٴ آن يادداشت مرا راجع به او - يانگ هسيو نيمهٴ دوم سدهٴ يازدهم ببينيد)، فصول 32 تا 36 حاوي تاريخ نجوم و رياضيات چين تا سال 945 است.
ي. قانون لاتيني، بربري، و ژاپني.
جامعهشناسي اسلامي دربارهٴ قانون لاتيني يادداشت مرا دربارهٴ رگينوي پرومي در فقرهٴ پيشين ببينيد.
قانون بربري
قوانين ولش2. قديمترين مجموعه قوانين ولش كه داراي مبناي تاريخي است قانوننامهاي است كه به فرمان هاول ددا3 (هاول خوب) در اثناي سالهاي 943 تا 950 (سال وفات او) تأليف شده. هاول ددا در 951 (؟) شاهِ گويند4 و همهٴ ويلز5 شد. سه روايت مختلف از آن در دست است كه به ترتيب از شمال، جنوب و شمال شرقي ويلز سرچشمه گرفته، ترجمهٴ لاتيني از اين هر سه مختصرتر است و به طرق مختلف با آنها فرق دارد. اين قانوننامه، در اصل، آلماني است، با نشانههاي معدودي از تأثير قانون روم.
راجع به جامعهشناسي اسلامي، يادداشت مرا دربارهٴ فارابي در فقرهٴ ج در بالا ببينيد.
قانون ژاپني
كورمونه نائوموتو6
حقوقدان ژاپني كه در 920 ذيلي بر ريو نو گيگه نوشت، موسوم به ريو نو شوگه7 (در 30 مجلد). (يادداشت مرا راجع به كيووارا ناتسونو در نيمهٴ اول سدهٴ نهم ببينيد).
انگي - شيكي8
اين كتاب مجموعهاي است از قواعد مربوط به آيينها و آداب كه در دورهٴ انگي (يا ينگي) يعني